Βαρκάρισσα της χίμαιρας

Βαρκάρισσα της χίμαιρας

-10%15,21 € το καθένα
+
  • Περιγραφή
  • Χαρακτηριστικά
  • Σχόλια
  • Εισαγωγή σχολίου


Συνήθως φορούσε μια κόκκινη ρόμπα με σατέν γιακά. Μάζευε τα μαλλιά της πίσω και τα στερέωνε με φουρκέτες σ΄ έναν κότσο, σαν στεφάνι, λίγο πιο πάνω από το σβέρκο της. Ήταν ψηλή και λεπτή. Κι είχε ένα βλέμμα γεμάτο κίτρινα φύλλα. Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δε μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου ο Τζόνυ. «Δε μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το 'χεις;»... Την αγαπούσε πολύ. Τη λαχταρούσε. Την απαιτούσε ώρες ώρες. Κι εγώ την αγαπούσα. Περίεργο, αλλά την αγαπούσα για όλα όσα δε μας έδωσε. Για όσα μάς έδωσε τη μισούσα. Η μάνα μας, η Ερασμία! Όταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του, είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική. Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος. Όσο χάνεις, τόσο κολλάς. Έχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή. Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από γυναικεία ευαισθησία.

alkpapadakiΓεννήθηκα στο Νιο Χωριό, πολύ κοντά στα Χανιά. Ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος. Η μάνα μου, ονειροπόλα... Όσο ήμουνα παιδί, η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες έως τραγικές καταστάσεις. Έτσι, αναγκάστηκα να ψάχνω από τότε τα μονοπάτια της φυγής. Εκείνη την εποχή μιλούσα με τα δέντρα, τις κάργιες που φώλιαζαν στα κυπαρίσσια του κήπου μας, τους θάμνους και τις πέτρες. Μου άρεσε, ακόμη, να φέρνω στο μυαλό μου διάφορες λέξεις και ν' ανακαλύπτω το χρώμα και τη μυρωδιά τους. Τελείωσα τη Γαλλική Σχολή και ύστερα ήρθα στην Αθήνα με τ' όνειρο ν΄αλλάξω τον κόσμο. Άρχισα τις επαναστάσεις και τις ανατροπές και το μόνο που κατάφερα ήταν να σπάω συνεχώς τα μούτρα μου. Ευτυχώς που όλα έγιναν έτσι ακριβώς όπως έγιναν. Χαλάλι. Είδα, έμαθα κι ένιωσα τόσα πολλά! Όταν κατάλαβα πως δεν μπορούσα ν' αλλάξω τον κόσμο, είπα: Εντάξει θ' αλλάξω τον εαυτό μου. Πολύ το διασκέδασα που την πάτησα κι εκεί. Τελικά σκέφτομαι, προς τον παρόν δηλαδή γιατί πάντα το ψάχνω, πως επανάσταση είναι να 'χεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά, να επιμένεις, ν' αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου. Όσο για το γράψιμο, έγραφα από παιδί. Το πρώτο μου γραφτό ήταν ένα ραβασάκι στον Θεό. Η αλήθεια είναι πως, όταν μεγάλωσα αρκετά, έκανα φιλότιμες προσπάθειες να μην μπλεχτώ στα γρανάζια της λογοτεχνίας. Φοβόμουνα μήπως κάποια μέρα αυτή η ιστορία με καπελώσει. Μάταιος κόπος! Φαίνεται πως μερικοί γεννιούνται με τούτη την περίεργη διαστροφή στο κεφαλάκι τους.

 

Οι τίτλοι των βιβλίων της μπορεί να έχουν μία ποιητική χροιά, αλλά η ματιά της φιλοδοξεί να είναι ρεαλιστική όσον αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις. Στην «Βαρκάρισσα της χίμαιρας», η συγγραφέας Αλκυόνη Παπαδάκη περιγράφει τη ζωή δύο αδερφών, της Νανώς και του Τζόνυ, που μεγαλώνουν στη Σαλαμίνα τη δεκαετία του '60. Η μητέρα τους, Ερασμία, φαίνεται ανήμπορη να τους δώσει την αγάπη που ζητούν, αφού δείχνει ν' αδιαφορεί όχι μόνο για την οικογένειά της, αλλά και για όλα όσα συμβαίνουν: συνηθίζει να κάθεται σε μια πολυθρόνα του σαλονιού και να βυθίζεται στην «άβυσσο της ονειροπόλησής της». Πρόκειται για μια αφήγηση που «πηδάει» ελαφρά ανάμεσα σε χρονολογικά γεγονότα και συναισθήματα. Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από γυναικεία ευαισθησία.
Άγγελος Γεραιουδάκης
Δείτε την κριτική εδώ.

Η πολυγραφότατη Αλκυόνη είναι το «φιλαράκι του αναγνώστη».
Μικέλα Χαρτουλάρη, Τα Νέα

 

Η συγγραφέας των μπεστ-σέλερ επιδίδεται σ' ένα δικό της είδος ποιητικής πεζογραφίας που ξεχειλίζει από γυναικεία ευαισθησία.
Λώρη Κέζα, Το Βήμα

 

Η Αλκυόνη Παπαδάκη μάς θυμίζει τις έναστρες νύχτες των παιδικών μας χρόνων. Μας ξεναγεί στα χαμένα τοπία της εφηβείας, στους έρωτες και στις αγάπες των άδολων χρόνων, που ζουν μόνο σαν απόηχοι στη ρευστή και τόσο διφορούμενη εποχή μας.
Κώστας Τραχανάς, Μαχητής

 

Η συγγραφέας Αλκυόνη Παπαδάκη έχει δώσει αξιόλογα δείγματα σύνθετης γραφής, κείμενα με πλοκή και συγχρόνως ποιητικά. Εκεί που ξεφεύγει από το ρεαλιστικό στοιχείο και την απόδοση της ωμής πραγματικότητας, συναντάς υπέροχες ποιητικές εκτινάξεις, που ξαφνιάζουν και δίνουν άλλη διάσταση στα πράγματα∙ συνήθως μετριάζουν την τραγικότητα της πραγματικότητας, που ζουν οι ήρωες μέσα από τη δική της αισθαντικότητα.
Ελένη Χωρεάνθη, Ριζοσπάστης

 

Η Αλκυόνη Παπαδάκη είναι η ήρεμη δύναμη στο χώρο της λογοτεχνίας. [...] Όσοι την έχουν γνωρίσει γοητεύονται από την απλότητα και τη γλυκύτητά της. Όσοι την έχουν διαβάσει μένουν πεισματικά πιστοί στα μυθιστορήματά της. [...] Είναι σίγουρα ένα φαινόμενο στο χώρο της σύγχρονης πεζογραφίας και βαδίζει σταθερά και αταλάντευτα στο δρόμο που χάραξε.
Ραλλού Κορφιάτη, Public Life

Η συγγραφέας των μπεστ-σέλερ επιδίδεται σ' ένα δικό της είδος ποιητικής πεζογραφίας που ξεχειλίζει από γυναικεία ευαισθησία.
Λώρη Κέζα, Το Βήμα

 

Χαρακτηριστικά

Αλκυόνη Παπαδάκη

978-960-219-112-5
369
Μυθιστόρημα
14x21 εκ.
Λίστα με όλα τα σχόλια:
Δεν υπάρχουν σχόλια προς το παρόν.

Παρακαλούμε κάντε κάποια πρόταση για το προϊόν :

Επικοινωνία

Εκδόσεις ΚΑΛΕΝΤΗ
Λεωφ. Βουλιαγμένης 76
16777 Ελληνικό
E-mail: info@kalendis.gr
Τηλέφωνα: 210.96.38.790
                  210.36.01.551
Fax :          210.96.38.791

Log in

create an account

fb iconLog in with Facebook

fb iconLog in with Facebook