ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ»
Η Αλκυόνη Παπαδάκη κάνει το δικό της ταξίδι πίσω από τα προσωπεία…
Η γνωστή συγγραφέας μίλησε αποκλειστικά στο «Χ» καταθέτοντας την αισιόδοξη ματιά των πραγμάτων, μιλώντας για τα 17 βιβλία της
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Δήμος Μπακιρτζάκης
Σπινθηροβόλο πνεύμα, γοητευτική αφήγηση, η Αλκυόνη Παπαδάκη πάντα δημιουργεί συζητήσεις γύρω της, με απόψεις ανατρεπτικές που αγγίζουν τα θέλω μας και με σκέψεις που θα θέλαμε να αποτελούν μπούσουλα στην ζωή μας. Ήρθε στον «Χ» απλή και γελαστή, μίλησε στο ράδιο Χρόνος 87,5fm δίνοντας και τις προσωπικές της ευχές για τα 50 χρόνια που γιορτάζει η εφημερίδα φέτος, μίλησε με όλους και μας κέρδισε με την προσωπικότητά της. Απολαύστε το μεγαλύτερο μέρος της συνέντευξης που μας παραχώρησε επισκεπτόμενη για πρώτη φορά την Κομοτηνή και ρουφώντας στην κυριολεξία εικόνες, χαρακτήρες, μυρουδιές. «Δεν ήθελα να κλειστώ στο ξενοδοχείο και πήγα από νωρίς στο βιβλιοπωλείο Δημοκρίτειο» θα πει.
«Χ» – Εντυπωσιακή η αφήγησή σας για το βιογραφικό σας. Είναι ένα ανατρεπτικό κείμενο που αντικατοπτρίζει και τα κείμενά σας;
-Ναι είναι ένα ανατρεπτικό κείμενο και ανατρεπτικά είναι και τα βιβλία μου, αλλά ανατρεπτική και η ζωή μου. Συνταξιούχος επαναστάτης δεν θέλω να γίνω.
«Χ» – Είναι η ψυχοσύνθεση του Έλληνα να είναι ανατρεπτικός στη ζωή του;
-Αυτό ζούμε και σήμερα και είναι ένα στοιχείo του Έλληνα που τον σώζει κιόλας. Κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, σφυράει τάχα μου, αλλά όταν φτάσει κάπου που δεν γίνεται, στο μη περαιτέρω, τότε γίνεται μια μεγάλη ανατροπή και λέει «ως εδώ και μη παρέκει, εδώ είμαι εγώ». Κι αυτό πάντα μας σώζει.
«Χ» – Είναι η ελληνική ψυχή από τα βιώματά της, έτσι κι αλλιώς όλοι από χωριά καταγόμαστε;
-Είναι μεγάλη χαρά να είσαι από χωριό, γιατί έχεις ζήσει μια κατάσταση που τα παιδιά της πόλης δεν έχουν ζήσει, δηλαδή να ζεις στην φύση. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό.
«Χ» – Έχετε 17 βιβλία στο ενεργητικό σας. Το πρώτο ήταν ένα ραβασάκι στον Θεό, το τελευταίο;
-Ονομάζεται «Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια» και είναι ένα πολύ φρέσκο βιβλίο. Έχει πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες. Μιλάει για την φιλία, την υποκρισία, τον ρατσισμό, είναι ιστορίες ανθρώπων πίσω από το καρτ ποστάλ που ο καθένας παρουσιάζει. Είναι ένα ταξίδι πίσω από το προσωπείο, εκεί μ’ αρέσει να ψάχνω, στα σκοτεινά δρομάκια της ψυχής, αυτό που κρύβει ο καθένας μέσα του. Ίσως αυτό είναι που κάνει και τους ανθρώπους να αγαπάνε τα βιβλία μου, γιατί –ανακαλύπτοντας τα σκοτεινά δρομάκια της ψυχής- ο καθένας ανακαλύπτει και πράγματα δικά του που τον βοηθάνε. Κι εγώ η ίδια όταν γράφω ανακαλύπτω πράγματα της ψυχής μου. Πολλές φορές διαβάζουμε κάτι, αλλά το έχουμε κι εμείς, απλώς δεν το έχουμε ανασύρει από την ψυχή μας. Δεν μπορείς να νιώσεις κάτι, αν δεν το έχεις μέσα σου βαθειά, αλλιώς δεν σε αφορά.
«Χ» – Ο τίτλος του βιβλίου είναι αισιόδοξος, ό, τι κι αν γίνει “τα χελιδόνια θα ξανάρθουν στην ώρα τους”;
-Έτσι, θα έρθουν στην ώρα τους, φτάνει να μην χαλάσουμε τις φωλιές τους μέσα στην ψυχή μας, γιατί τα «χελιδόνια» είναι αυτά που περιμένουμε εμείς μέσα μας. Τα κανονικά ήρθαν, εξετέλεσαν τον προορισμό τους, εμείς περιμένουμε τα δικά μας χελιδόνια, τα χελιδόνια της ψυχής μας. Πρέπει να ξέρουμε να τα περιμένουμε, να είμαστε αισιόδοξοι και με το κεφάλι ψηλά. Αυτή η κατάθλιψη δεν ταιριάζει καθόλου στον Έλληνα.
«Χ» – Κι όμως όλα αυτά τα χρόνια την έζησε;
-Την έζησε τόσα χρόνια αλλά κάποια στιγμή θα την διώξει. Εμείς δεν μπορούμε να πορευόμαστε έτσι. Δεν αντέχουμε.
«Χ» – Άρα είμαστε φύσει αισιόδοξοι;
-Ναι, είμαστε φύσει αισιόδοξοι, ανατρεπτικοί και κυκλοθυμικοί. Δεν ξέρεις από τη μια στιγμή στην άλλη. Ενίοτε είμαστε και αυτοκαταστροφικοί. Εκεί έρχονται αργότερα τα χελιδόνια. Λυπάμαι που βλέπω τη νέα γενιά των ανθρώπων, των 30άρηδων και των 35άρηδων, γιατί αυτή η γενιά ζει πολλές δυσκολίες, σκοντάφτει στα όνειρά της. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να μας σκοτώσει τα όνειρα ή να μας τα αφαιρέσει, αλλά τώρα είναι δύσκολα. Γι’ αυτή τη γενιά είναι δύσκολος ο δρόμος, αλλά θα τον βρουν. Χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια. Κι επειδή ακριβώς αυτή η γενιά τα είχε όλα, ήταν καλοζωισμένη γενιά, ήταν δύσκολο να δεχθεί αυτή την κρίση. Πιστεύω ότι θα μπει η ζωή μας σε έναν ρυθμό.
«Χ» – Στην γραφή σας πως διαλέγετε τα θέματά σας;
-Δεν τα διαλέγω, με διαλέγουν. Η τέχνη σώζει πολλές φορές και μας βοηθάει, κι αν δεν το κάνει αυτό η τέχνη, δεν έχει λόγο να υπάρχει.
«Χ» – Γράφετε στο χαρτί, η τεχνολογία δεν σας εμπνέει;
-Ναι, γράφω με το χαρτί, σκέπτομαι με το χαρτί. Δεν με εμπνέει η τεχνολογία, αν και τη βρίσκω απαραίτητη σε κάποια σημεία της ζωής μας, αλλά εγώ είμαι με το μαρκαδοράκι και τις κόλλες αναφοράς. [Το κοινό της Κομοτηνής έσπευσε να την απολαύσει στον φιλόξενο χώρο του Δημοκρίτειου βιβλιοπωλείου όπου μίλησαν για το τελευταίο βιβλίο της η Φωτεινή Ναούμ και η Νάγια Δαλακούρα]
«Χ» – Έχετε ήδη στα σκαριά το επόμενο βιβλίο σας;
-Δεν έχω τίποτα στα σκαριά. Εγώ δεν σηκώνομαι κάθε μέρα για να γράψω. Έχω άλλα τόσα πράγματα, ωραία και απλά, που στολίζουν την καθημερινότητα. Μερικές φορές σκέπτομαι ότι «γράφω» περισσότερο, όταν δεν γράφω, γιατί «γράφονται» στην ψυχή και το μυαλό μου, χωρίς να το θέλω μαζεύω πράγματα από τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Όταν αυτά μέσα μου γίνουν «βαριά», τότε έχω την ανάγκη να τα μοιραστώ με κάποιον και τότε αρχίζω να γράφω ένα βιβλίο.
«Χ» – Ζήσατε και δύσκολες εποχές μικρή;
-Σαν παιδί έζησα δύσκολα. Ήταν τότε που ο κόσμος περνούσε δύσκολα μετά τον εμφύλιο. Όλη η νεότερη ελληνική ιστορία έχει περάσει από αυτό το σπίτι, το πατρικό μου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το μόνο που δεν είχαμε, ήταν φτώχεια. Είχαμε τα απαραίτητα και ίσως λίγο παραπάνω κι από αυτά, αλλά είχαμε όλα τα άλλα, θανάτους, φυλακές, πένθη, που δεν τα βιώνει εύκολα ένα παιδί, χαράσσονται στην ψυχή του και τα βρίσκει μπροστά του.
«Χ» – Άρα οι σημερινές δυσκολίες είναι μεν δυσκολίες, αλλά διαφορετικές;
-Ναι, και τότε τα καταφέραμε, γιατί όχι και τώρα;
Πηγή: xronos.gr