Ο Ευγένιος Τριβιζάς δεν χρειάζεται ειδικές συστάσεις. Ο πολυγραφότατος συγγραφέας έχει συντροφέψει τα παιδιά, με τις ιστορίες και τα παραμύθια του, ήδη από τη δεκαετία του 1980. Το ευφυές χιούμορ, οι χαρακτήρες, η σύμπλεξη του καλού με το κακό, ο σχολιασμός της πραγματικότητας μέσα από την αλληγορία και φυσικά η ανατρεπτική και «δολοπλόκος» διάθεσή του είναι μερικά από τα συγγραφικά χαρακτηριστικά που καθιστούν τα έργα του αγαπητά. Οι ανατρεπτικοί διάλογοι, οι πρωτότυπες υποθέσεις, το παιχνίδι με τις λέξεις είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που καθιστούν τα παραμύθια και τις ιστορίες του συγγραφέα ιδανικό υλικό για το θεατρικό ανέβασμα. Κάθε χρόνο οι θεατρικές παραγωγές με αναφορά σε κάποιο έργο του Τριβιζά είναι αρκετές και ποικίλες. Βέβαια, δεν καταφέρνουν όλες να αναδείξουν τις υποφώσκουσες ανατρεπτικές ιδέες του συγγραφέα, ούτε καταφέρνουν να διαχειριστούν σκηνικά το ιδιότυπο χιούμορ και τις γλωσσικές ακροβασίες του.
Στην “Παραμυθοχώρα” ωστόσο, τη βάση της θεατρικής ομάδας Κιβωτός Μύθων, τα παραμύθια του Ευγένιου Τριβιζά έχουν τύχει ιδιαίτερης σκηνικής διαχείρισης. Η θεατρική ομάδα, που αποτελείται από την Σπυριδούλα Παπαγεωργίου (παιδαγωγός, σκηνογράφος και κουκλοπαίχτρια) και την Μαρία Παπαγεωργίου (σκηνοθέτης και κουκλοπαίχτρια), προσεγγίζει κάθε έργο της παιδικής λογοτεχνίας με το οποίο έχει καταπιαστεί με αγάπη και εικαστική πρωτοτυπία. Η ομάδα έχει σαφές παραστασιακό στίγμα και χρησιμοποιεί την υποκριτική, το κουκλοθέατρο, τις τεχνικές του μαύρου θεάτρου και του θεάτρου σκιών, ώστε να συνθέσει παραστάσεις υφολογικά πλούσιες και νοηματικά άρτιες, προσαρμοσμένες στις ανάγκες των παιδιών προσχολικής και πρωτοβάθμιας σχολικής ηλικίας, χωρίς να αφήνουν αδιάφορους και μεγαλύτερους θεατές.
Στη φετινή παράσταση, που εκκινεί από το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας, η ομάδα Κιβωτός Μύθων συναντά, μετά τη Μάγισσα Φουφήχτρα, μια ακόμα δολοπλόκο και αδίσταχτη ηρωίδα, τη Δόνα Τερηδόνα, η οποία προκειμένου να διατηρήσει τον τίτλο του καλύτερου χαμόγελου στη χώρα της, την Ισπεπονία, δεν διστάζει να απαγάγει ένα μικρό και έξυπνο κορίτσι με κατάλευκα δόντια, τη μικρή Λουκία. Η Λουκία, που όταν χαμογελάει «λάμπει ο ήλιος και ανθίζουν οι τριανταφυλλιές», βρίσκεται κλειδωμένη στο αρχοντικό της Δόνας χωρίς οδοντόπαστα και πολιορκημένη από τα πιο λαχταριστά γλυκά του κόσμου, κινδυνεύοντας να χάσει το αστραφτερό της χαμόγελο…
Στην παράσταση, όπου οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη, το μήνυμα είναι πολλαπλό. Τα παιδιά παρακολουθούν την εξέλιξη των χαρακτήρων διαπιστώνοντας ότι οι άνθρωποι δεν είναι μονοδιάστατα καλοί ή κακοί, ενώ οι κίνδυνοι δεν είναι πάντα εμφανείς με την πρώτη ματιά. Θέματα όπως η απαγωγή ανηλίκων, η ματαιοδοξία, η πονηριά, η εγκράτεια, η επινοητικότητα και το θάρρος αναδεικνύονται με σκηνική ευρηματικότητα. Τα παιδιά εισάγονται στο πνεύμα της παράστασης με δημιουργική απασχόληση πριν από την έναρξή της, ενώ στο τέλος καλούνται να ανιχνεύσουν μαζί με τους συντελεστές τον τρόπο με τον οποίο αυτή στήθηκε. Οι κούκλες τύπου muppet εμψυχώνονται από τις δύο ηθοποιούς και παιδαγωγούς, οι οποίες έχουν επιμεληθεί συνολικά τη θεατρική παραγωγή, προσδίδοντας στην προσπάθεια υψηλό καλλιτεχνικό πρόσημο. Τα σκηνικά και τα κοστούμια και κυρίως τα σκηνικά αντικείμενα είναι δουλεμένα με άποψη και έτσι καθίστανται λειτουργικά και ελκυστικά.
Η Δόνα Τερηδόνα στην Παραμυθοχώρα παρουσιάζει στα παιδιά με τρόπο σαφή, περιεκτικό, ατμοσφαιρικό και σκηνικά άρτιο μια δομημένη ιστορία η οποία αφήνει τόσο γλυκιά επίγευση όσο και οι τούρτες του παραμυθιού.
* Η Ελευθερία Ράπτου είναι θεατρολόγος, υποψήφια διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
Πηγή: avgi.gr