Ιστορία - Φιλοσοφία - Κοινωνιολογία (14)
  • -10%
    img-book

    Η φιλοσοφία δεν είναι ενατένιση, ούτε αναστοχασμός, ούτε επικοινωνία, αν και κάποια στιγμή κατάφερε να πιστέψει ότι είναι πότε το ένα, πότε το άλλο, λόγω της ικανότητας που έχει ο κάθε πνευματικός κλάδος να γεννά τις ίδιες του τις αυταπάτες και να κρύβεται πίσω από ένα σύννεφο ομίχλης το οποίο εκπέμπει επί τούτου. Δεν είναι ενατένιση, επειδή ενατένιση είναι τα ίδια τα πράγματα καθ’ όσον τα βλέπουμε μέσα από τη δημιουργία των ίδιων τους των εννοιών. Επίσης, δεν είναι αναστοχασμός αφού κανείς δεν χρειάζεται τη φιλοσοφία για να αναστοχαστεί πάνω σε κάτι: νομίζουμε ότι δίνουμε πολλά στη φιλοσοφία με το να την κάνουμε τέχνη του αναστοχασμού, της αποστερούμε, όμως τα πάντα, αφού ούτε οι μαθηματικοί περίμεναν ποτέ τους φιλοσόφους, για να αναστοχαστούν πάνω στα μαθηματικά, ούτε οι καλλιτέχνες, για να αναστοχαστούν πάνω στη ζωγραφική ή στη μουσική. Το να ισχυρίζεσαι, λοιπόν, πως αυτοί γίνονται φιλόσοφοι, μοιάζει απλά με κακόγουστο αστείο, επείδη ο αναστοχασμός τους ανήκει στην αντίστοιχη δημιουργία.

    Τι είναι φιλοσοφία; Συγγραφέας: Ζιλ Ντελέζ 20.47 18.42
  • -10%
    img-book

    Μια σταχυολόγηση χαριτωμένων ανεκδότων από την καθημερινή ζωή των Κρητικών από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Τα γελοιογραφικά σκίτσα του Γήση Παπαγεωργίου συνοδεύουν και τονίζουν τον ελλειπτικό λόγο των «σόρδινων» του βιβλίου.
    Όταν η σάτιρα προσώπων και καταστάσεων ξεκινά από την αυτοσάτιρα, τότε είναι αποδεκτή, γιατί είναι καλοπροαίρετη. Στους Κρητικούς περισσεύει αυτή η διάθεση και τα πειράγματα δίνουν και παίρνουν στα καφενεία και στις συναθροίσεις, στα χωράφια, στ’ αμπέλια και στα λιόφυτα. Τα πιο επιτυχημένα από αυτά τα πειράγματα τα διηγούνται ξανά και ξανά, τροποποιώντας τα πολλές φορές έτσι, που, από επώνυμες ιστορίες, καταλήγουν να γίνονται ανώνυμα ανέκδοτα.

    Ο Γιώργος Βιτώρος, χρόνια τώρα, συγκεντρώνει λαογραφικό υλικό της Κρήτης που το διασώζει παρουσιάζοντάς το σε δίσκους, σε τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές εκπομπές ή σε βιβλία. Διατρέχοντας την Κρήτη, έβαλε τους νέους να ρωτούν για τα παλιά, ευαισθητοποίησε τους ριμαδόρους να φτιάχνουν μαντινάδες και ερέθισε τους πάντες να αναζητούν έξυπνες «αθιβολές» και «σόρδινα». Στο τέλος προέκυψε αυτή η ευχάριστη αλλά και σημαντική καταγραφή των ανεκδότων από τη ζωή των Κρητικών μέσα στο πέρασμα των αιώνων.