Αφήγηση από τη Βάσια Χατζηγιαννάκη – Εκπομπή: «10’ Ακόμα», Τρίτο
Πρόγραμμα, 25/5/2022
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Πρόγραμμα, 26/5/2022
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Ένα υπέροχο αναγνωστικό ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας, που είναι τελικά το καλύτερο μέρος που μπορεί να επισκεφθεί ένα παιδί και ίσως το μοναδικό που μπορεί να συναγωνιστεί τα σύγχρονα μέσα τεχνολογίας και επικοινωνίας που μόνιμα πλέον μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Ο καθημερινός καβγάς της Έλλης με τη μητέρα της –τη μαμά Κική από το Κυριακή– ξεκινάει κάθε βράδυ την ίδια ώρα, ακριβώς τη στιγμή που η μαμά θα της ζητήσει να πάει για ύπνο. Η Έλλη εκνευρίζεται και αρνείται κατηγορηματικά! Η μαμά με πολλή υπομονή τής εξηγεί τα γιατί και τις συνέπειες, ωστόσο εκείνη συνεχίζει να αρνείται και ζητάει να δει για λίγο ακόμη τηλεόραση ή να παίξει με το ηλεκτρονικό της παιχνίδι. Θέλει να ασχοληθεί, δηλαδή, με όλες αυτές τις οθόνες που «κρατούν τα μάτια ανοιχτά και κοιμίζουν το μυαλό»… Όταν η Έλλη αναγκάζεται να υποκύψει και να αποσυρθεί μουτρωμένη στο κρεβάτι της, ανακαλύπτει με την προτροπή της μαμάς μια καινούργια οθόνη, διαφορετική και άκρως ενδιαφέρουσα. Μια οθόνη που δεν περίμενε ποτέ ότι θα μπορούσε να τη μεταφέρει σε κόσμους μαγικούς και περιπετειώδεις με τους πιο παράξενους και διασκεδαστικούς φίλους.
Διαβάστε αυτό το πανέμορφο και ευφυές βιβλίο για να ανακαλύψετε κι εσείς τον τρόπο να ταξιδεύετε σε τέτοια μέρη. Μπορεί ο καθένας να βρεθεί εκεί με το ισχυρότερο όπλο που είναι η φαντασία και τον καλύτερο σύμμαχο που είναι η θέληση. Η ταλαντούχα συγγραφέας μάς δίνει την καλύτερο διέξοδο για να το πετύχουμε. Για την εικονογράφηση της Έφης Λαδά τα λόγια είναι περιττά, πρόκειται για μία από τις αγαπημένες μου, λατρεύω τη δουλειά της. Στην περίπτωση αυτού του βιβλίου, οι εικόνες αποτελούν μικρά έργα τέχνης και σε αυτό βοηθά η μεγάλη διάσταση που έχουν οι σελίδες. Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για μια έκδοση πολυτελείας. Ένα υπέροχο βιβλίο που σας προτείνω με το χέρι στην καρδιά.
Ευαγγελία Θωμά, vivliotherapia

Εγκλωβισμένοι στις οθόνες, στο θέαμα κάποιου άλλου, μικροί και μεγάλοι, παρακολουθούμε, για να διαφύγουμε από το τώρα, για το εκεί και το τότε. Έτσι, λησμονούμε το μεγάλο θέαμα, το μυαλό μας, τις εικόνες και τα παιχνίδια και τα έργα που αυτό μπορεί να στήσει, τη φαντασία, αυτή την απροσδιόριστης έντασης, ύψους και βάθους παράμετρο που προσδίδει στη ζωή μας χρώμα, διεξόδους, λύσεις, αναπνοές.
Ειδικότερα για τα παιδιά, αυτή η υπνωτιστική διαδικασία στην οποία έχουν μπει τα τελευταία είκοσι χρόνια, συχνά με την αρωγή ή την ανοχή των γονέων τους, είναι μια μαχαιριά στην καρδιά της εξέλιξής τους. Άνθρωποι χωρίς φαντασία, αδύναμοι να φανταστούν, να οραματιστούν, να δημιουργήσουν, να βρουν λύσεις, αφού αυτές θέλουν φαντασία, θέλουν συνδυαστική/συνθετική ικανότητα, θέλουν ευελιξία, δεξιότητες που σου πουλάει ακριβά η φαντασία και μόνον αυτή.
Πάνω σε αυτή την άκρως ρεαλιστική βάση της ελληνικής (και όχι μόνο) οικογενειακής καθημερινότητας στέκεται η Ελένη Πριοβόλου και δημιουργεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, μια μικρή ωδή στα προσωπικά παράθυρα φαντασίας που πρέπει κάποιος να επιμείνει να σου δείξει, στις μικρές αποχαυνωτικές μας συνήθειες που γίνονται εαυτός μας και μας στερούν το μεγάλο και το όνειρο, στα όρια και τους κανόνες που οι μεγάλοι θέλουν να βάλουν και οι μικροί θέλουν να γρατζουνάνε, στη μαγεία της ανάγνωσης που είναι μια ιδιαίτερη, συχνά προσωπική, υπόθεση. Όλο αυτό το δίνει με τρόπο παραμυθένιο, προσπαθώντας συνδυάσει τον υπερρεαλισμό της φαντασίας και του ονείρου με την πεζή πραγματικότητα. Από τη μία έχουμε το ρεαλιστικό σχήμα που προκύπτει μέσα από τους διαλόγους της Έλλης με τη μητέρα της και την πραγματικότητα, από την άλλη έχουν το υπερβατικό σχήμα της φαντασίας που ίπταται και δίνεται μέσα από τις ονειρικές περιπέτειες της Έλλης με απρόσμενους ταξιδευτές της νύχτας.
Στην παραμυθένια ατμόσφαιρα συμβάλλει η Έφη Λαδά, καθώς εικονογραφεί με αυτήν τη χαρακτηριστική αισθαντικότητα, ανασύροντας ολόκληρους κόσμους που κρέμονται πάνω από τις ταράτσες των πολυκατοικιών και τα σύννεφα. Η αισθητική των μορφών, των εσωτερικών χώρων του σπιτιού, του αστικού τοπίου αλλά και των κόσμων της φαντασίας της Έλλης σε γεμίζει με ιδιαίτερη ζέση και σου προκαλεί ένα απροσδιόριστο αίσθημα ευφορίας. Και ζεστό, αλληγορικό εξώφυλλο.
Απόστολος Πάππος, elniplex.com

Η μαμά ζητάει από την Έλλη να κλείσει τις οθόνες και να δει από το παράθυρό της πόσα μαγικά κρύβει ο κόσμος. Η φαντασία θα ταξιδέψει την Έλλη σε μέρη που οι οθόνες δεν την πήγαν ποτέ. Με φανταστικούς φίλους, όπως ο κλόουν και ο γίγαντας με τον κήπο στο κεφάλι – εξαιρετικά ζωγραφισμένοι από την Έφη Λαδά – θα ανακαλύψει μια πλευρά του κόσμου που της ήταν αθέατη, πέρα από τα όρια της λογικής, αλλά αληθινή, αφού η φαντασία δεν λέει ποτέ ψέματα. Ένα εικονογραφημένο βιβλίο για όλες τις ηλικίες, αξίζει να διαβαστεί και από μεγάλα παιδιά που νομίζουν ότι οι οθόνες εξαντλούν τα όρια της φαντασίας. Κι όμως η δική τους φαντασία είναι ανεξάντλητη.
Βαγγέλης Ηλιόπουλος, συγγραφέας, diptyxo.gr