Ένα βιβλίο πραγματικό διαμάντι! Πολύ ενδιαφέρον και βοηθητικός ο επίλογος του βιβλίου από τη συγγραφέα. Ως δυσλεκτική και η ίδια, σημειώνει βιωματικές εμπειρίες σχετικά με την ανάγνωση και τη μάθηση, που σε συνδυασμό με την ιστορία, μπορούν να βοηθήσουν και τους αναγνώστες που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες δυσκολίες. Είναι το ωραιότερο βιβλίο που έχω διαβάσει στη θεματική του!
Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι ζήτημα που αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά και στις μέρες μας (σε αντίθεση με το παρελθόν) είναι κάτι που δεν αποτελεί πλέον ταμπού. Παρόλο που δεν είναι πια κάτι σπάνιο στον μαθητόκοσμο και υπάρχει πλέον επαγγελματική βοήθεια από ειδικούς παιδαγωγούς σχεδόν σε κάθε σχολείο, τα παιδιά που βιώνουν τις δυσκολίες αυτές νιώθουν πως ξεχωρίζουν από τους συμμαθητές τους – αντιλαμβάνονται πως ο τρόπος ή/και ο ρυθμός που μαθαίνουν είναι διαφορετικός. Η ψυχική ενδυνάμωση ενός παιδιού που έχει μαθησιακές δυσκολίες είναι σημαντικός παράγοντας για την ψυχολογία του, την αλληλεπίδραση με τους συνομήλικους, τις επιδόσεις. Η αυτοεικόνα μπορεί να δέχεται πλήγματα, όμως αυτό είναι αναστρέψιμο, αρκεί να δοθεί στο παιδί η κατάλληλη οπτική στα πράγματα. Αυτό ακριβώς κάνει το βιβλίο με ήρωα τον Τασίμ, σε μια προσέγγιση που εκτίμησα βαθιά ως αναγνώστρια, μαμά και εκπαιδευτικός. Όταν ο Τασίμ εκμυστηρεύεται στη μαμά του πως στεναχωριέται μέσα στην τάξη γιατί τα κάνει όλα πιο αργά από τα άλλα παιδιά,η μαμά του διηγείται μια ιστορία με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Ο Τασίμ λοιπόν στην ιστορία της μαμάς ξεκινάει ένα ταξίδι με αυτοκίνητο. Το ίδιο κάνει και η παρέα του, ο καθένας με το δικό του όχημα αλλά με ίδιο προορισμό. Στην αρχή οι ταμπέλες μπέρδεψαν τον Τασίμ, γι’ αυτό βγήκε από τον δρόμο και χάθηκε. Οι άλλοι δυστυχώς δεν πρόσεξαν ότι έγινε αυτό. Στην περιπέτειά του ο Τασίμ αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα και χρειάστηκε τη βοήθεια των ενηλίκων. Όλα όμως λύθηκαν στον χρόνο που μπορούσαν, αργά μα σταθερά, με υπομονή, με επιμονή και με μερικά ευφάνταστα κόλπα που δούλεψαν και τον έβγαλαν απ’ τους μπελάδες. Όταν ο Τασίμ συνάντησε ξανά τους φίλους του, είχε τόσα να τους πει! Ποιος ξέρει, ίσως και σ’ αυτούς κάποτε να φανούν χρήσιμες οι εμπειρίες του διαφορετικού ταξιδιού που τους διηγήθηκε!
Παιδί και Βιβλίο
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Από παιδαγωγική άποψη, το βιβλίο προσφέρει ένα πολύτιμο εργαλείο τόσο για γονείς όσο και για εκπαιδευτικούς. Εισάγει με διακριτικότητα ζητήματα όπως η δυσλεξία και οι μαθησιακές δυσκολίες, χωρίς να στιγματίζει. Αντί να εστιάζει σε διαγνώσεις, δίνει έμφαση στην εμπειρία του παιδιού: στο αίσθημα απογοήτευσης, στη σύγκριση με τους άλλους, αλλά και στη σταδιακή οικοδόμηση αυτοπεποίθησης. Με αυτόν τον τρόπο, καλλιεργεί την ενσυναίσθηση στους ενήλικες και στους μικρούς αναγνώστες, που ενδέχεται να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους ή τους συμμαθητές τους μέσα στην ιστορία. Το πιο ουσιαστικό στοιχείο του βιβλίου είναι ότι απομακρύνεται από τη λογική της «υπέρβασης» ως θριάμβου και προτείνει μια πιο ήπια, αλλά βαθύτερη προσέγγιση: την αποδοχή της διαδρομής. Η επιτυχία δεν παρουσιάζεται ως ένας κοινός προορισμός που κατακτάται με τον ίδιο τρόπο από όλους, αλλά ως μια προσωπική κατάκτηση που διαμορφώνεται μέσα από διαφορετικές εμπειρίες.
Αλεξία Βλάρα, Diastixo.gr

Ο «Τασίμ» της Victoria de Borbón Dos Sicilias από τις εκδόσεις Καλέντη είναι ένα έργο που, παρά την παιδική του μορφή, φέρει την πυκνότητα και την ευαισθησία ενός λογοτεχνικού κειμένου για όλες τις ηλικίες. Πρόκειται για μια αφήγηση που ισορροπεί μεταξύ της αθωότητας της παιδικής φωνής και της ωριμότητας της κοινωνικής παρατήρησης, συνδέοντας την προσωπική μαθησιακή εμπειρία με βαθύτερες ερωτήσεις για την αποδοχή, τη διαφορετικότητα και την ανθρώπινη ανάπτυξη. Η κεντρική φιγούρα, ο Τασίμ, δεν είναι απλώς ένας ήρωας της ιστορίας· είναι μια μεταφορά για την εσωτερική πορεία κάθε παιδιού που έρχεται αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της μάθησης, είτε αυτές έχουν σχέση με δυσλεξία είτε με κοινωνικές δεξιότητες. Η αφήγηση αναδεικνύει την αντίφαση της παιδικής εμπειρίας: την επιθυμία για ένταξη και την ταυτόχρονη ανάγκη για αναγνώριση της μοναδικότητας. Ο Τασίμ ταξιδεύει, όχι για να φτάσει σε ένα προκαθορισμένο τέλος, αλλά για να ανακαλύψει τη δική του ταυτότητα μέσα στον κόσμο των άλλων, μέσα σε έναν κόσμο που συχνά μετρά τα παιδιά με κριτήρια που αγνοούν τον ατομικό ρυθμό. […] Αυτό το βιβλίο είναι, σε τελική ανάλυση, μια πρόσκληση σε μια σοφιστικέ αναγνωστική εμπειρία: μαθαίνει στα παιδιά να βλέπουν πέρα από τη στιγμιαία αποτυχία ή τη διαφορά, να αντιλαμβάνονται τη σημασία του ταξιδιού, και ταυτόχρονα υπενθυμίζει στους ενήλικες ότι κάθε παιδί κουβαλά έναν μοναδικό κόσμο μέσα του. Είναι μια σπουδή στην υπομονή, στην ενσυναίσθηση και στη δύναμη της διαφορετικότητας, όλα δοσμένα μέσα από τη φαινομενική απλότητα μιας παιδικής ιστορίας.
Γιούλη Τσακάλου
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.