Τα βιβλία της Μαρίας Γιαγιάννου έχουν μια σπάνια ιδιαιτερότητα. Έχουν ιστορίες που από τη μία δεν τσιγκουνεύονται σε λέξεις, πλοκή και μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, και από την άλλη δεν έχουν ως πυρήνα τους ένα συγκεκριμένο θέμα αλλά περισσότερα. Αν προσθέσουμε και τη λογοτεχνικότητα που αβίαστα εισχωρεί στη γραφή της, τότε η συνολική αίσθηση μετά την ανάγνωση είναι εξαιρετικά δυνατή. «Η κουνελόσκαλα» έχει όλα τα παραπάνω αλλά και κάτι επιπρόσθετο: μας συστήνει μια σειρά σημαντικών προσώπων της νεότερης Ιστορίας, τα οποία δεν υπάρχουν μόνο ως αναφορές αλλά συμμετέχουν τα ίδια στην ιστορία! […] Μιλάμε για μια χορταστική περιπέτεια: είναι η πρώτη μεγάλη μοναχική περιπλάνηση ενός μικρού ήρωα, είναι η γνωριμία με τόσο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της φιλοσοφίας, των επιστημών και των καλών τεχνών, είναι το μοίρασμα των πολύτιμων αποσταγμάτων τους, είναι η προσφορά της βοήθειας στον άλλο και η αναπάντεχη ανταπόδοσή της, είναι η δημιουργία της φιλίας, που είναι «η πιο γερή, η πιο σταθερή και η πιο όμορφη σκάλα του κόσμου». Τα ευσύνοπτα, ευφάνταστα και διακριτικά βιογραφικά του κύκλου των φίλων, πρόσφορα για περαιτέρω γνωριμία, αλλά και τα εσώφυλλα με το επιτραπέζιο παιχνίδι ολοκληρώνουν ένα βιβλίο-εμπειρία!
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Αφήγηση από τη Βάσια Χατζηγιαννάκη – Εκπομπή: «10’ Ακόμα», Τρίτο
Πρόγραμμα, 11/5/2022
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

«Η Κουνελόσκαλα» στο blog 7artpress.
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Η elniplex.com φιλοξενεί την Κουνελόσκαλα
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

«Η συνεργασία με τη Μαρία Γιαγιάννου ήταν για μένα ένας φάρος αισιοδοξίας» – o εικονογράφος Κώστας Θεοχάρης μιλά στην «Κόκκινη Αλεπού»
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Μπορεί ένα παιδί να μάθει για τον Νεύτωνα, τον Οδυσσέα Ελύτη, τη Μαρία Κάλλας, τη Φρίντα Κάλο, τον Επίκουρο και αυτό να γίνει ένα διασκεδαστικό παιχνίδι γνώσης; Η απάντηση είναι καταφατική χάρη στις εκδόσεις Καλέντη και την πολύ ωραία συγγραφική δουλειά της Μαρίας Γιαγιάννου που πλαισιώνεται από τη δεξιοτεχνική εικονογράφηση του Κώστα Θεοχάρη και μας ταξιδεύει στον κόσμο σπουδαίων προσωπικοτήτων για να θυμηθούμε εμείς και να μάθουμε στα παιδιά μέσω του ήρωα κούνελου Τρούφη τι πέτυχαν αυτές οι μοναδικές φυσιογνωμίες. Το βιβλίο αυτό αποδεικνύει πως η επαφή με τον κόσμο της τέχνης και της επιστήμης μπορεί να μετατραπεί σε μία εποικοδομητική δραστηριότητα, ένα βιβλίο που στο τέλος επιφυλάσσει και μία έκπληξη.
Γιάννης Αντωνιάδης, bookfeed.gr

Η συγγραφέας μιλά για την «Κουνελόσκαλα» σε Πρώτο Πρόσωπο στο Δεύτερο Πρόγραμμα (Δ. Μεϊδάνης)

Ο Τρούφης, ένα κουνέλι θαυματουργό ζούσε με τη μαμά του που ήταν πιλότος και τον μπαμπά του που ήταν κηπουρός. Στον κήπο του φυτρώνουν γράμματα, αριθμοί, χρώματα. Ο ήρωας του βιβλίου μας, έχει τη μαγική ιδιότητα όταν λέει «σκαλ σκαλ», τα αυτιά του να γίνονται σκάλα. Έτσι βοηθάει πολλούς φίλους που στην πραγματικότητα είναι διάσημοι καλλιτέχνες, φιλόσοφοι και επιστήμονες, οι οποίοι έχουν αφήσει ανεξίτηλο το χνάρι τους πάνω στη γη και την παρουσία τους στην ανθρώπινη ιστορία. Όταν ο Τρούφης θα χρειαστεί βοήθεια, για να φυτρώσουν στον κήπο του και νότες, θα έρθουν πολλοί φίλοι του. Αυτοί θα τον βοηθήσουν και όταν δεν μπορεί να κάνει τα αυτιά του σκάλα, να ανεβεί για να ξεκολλήσει το αεροπλάνο της μαμάς από ένα σύννεφο.
Ένα βιβλίο για τη φιλία, την προσφορά, την καλλιτεχνική και επιστημονική αξία. Παράλληλα μέσα στο βιβλίο, οργανικά ενταγμένους στο κείμενο, ο αναγνώστης συναντά προσωπικότητες σπουδαίες που ουσιαστικά γνωρίζει για πρώτη φορά. Η συγγραφέας κατορθώνει να φτιάξει μια ιστορία που δείχνει απλή αλλά είναι πολύ βαθιά, που είναι κατανοητή αλλά μιλάει για τα ακατανόητα. Μπορεί να διαβαστεί ακόμα και σε πολύ μικρά παιδιά.
Βαγγέλης Ηλιόπουλος, diptyxo.gr

Είναι αδύνατο να ανοίξω την «Κουνελόσκαλα» της Μαρίας Γιαγιάννου, παρακολουθώντας τον μικρό Τρούφη στην περιπλάνησή του στον κόσμο –«…μια πρώτη επαφή του παιδιού με την ομορφιά και τις προκλήσεις της τέχνης και της γνώσης, αλλά κι ένα κάλεσμα προς την ομαλή αυτονόμησή του, ένα ταξίδι αυτογνωσίας»– χωρίς να σκεφτώ την ίδια τη
Μαρία Γιαγιάννου και τη δική της πορεία αυτογνωσίας, τις στάσεις της δικής της διαδρομής, από τον θεωρητικό-κριτικό λόγο των εικαστικών και της λογοτεχνίας ως τη σύγχρονη θεατρική γραφή και το μυθιστόρημα, τώρα και στο παιδικό βιβλίο, μια δημιουργική ανησυχία ενδεικτική του ταλέντου της που ξεχειλίζει, αλλά και της ανάγκης της να αλλάζει διαρκώς το σημείο θέασης του κόσμου.
Στο τρυφερό νέο βιβλιοπαραμύθι της, ο Τρούφης, το κουνέλι, προσφέρει τα μαγικά του αυτιά, που γίνονται σκάλες, βοηθώντας γνωστά πρόσωπα της επιστήμης και της τέχνης σε μια δύσκολη στιγμή τους κι εκείνα τού αντιχαρίζουν τη σοφία τους, το προσωπικό τους βλέμμα στη ζωή. Ενδεικτικά της έλλειψης διδακτισμού είναι τα σύντομα βιογραφικά σημειώματα που παραθέτει στο τέλος, ο δικός της τρόπος να συστήσει ή να θυμίσει σε παιδιά και γονείς τα διάσημα πρόσωπα του βιβλίου: «Είχε λεπτή και δυνατή φωνή που έφτανε μέχρι το ουράνιο τόξο και το καβαλούσε, αφού είχε πιο πολλά χρώματα από εκείνο. Κατάκτησε τη σκηνή, την παγκόσμια Iστορία της μουσικής κι ένα μεγάλο καράβι που την ταξίδεψε στην αγάπη σχεδόν τόσο μακριά όσο και το τραγούδι», σημειώνει για τη Μαρία Κάλλας. Αυτή η φυσικότητα και η χάρη της γραφής χαρακτηρίζει όλο το βιβλίο, το οποίο ευτύχησε να εικονογραφηθεί μ’ αυτά τα θερμά, τρυφερά, πολύχρωμα σκίτσα του Κώστα Θεοχάρη, που σε γεμίζουν με το φως τους.
Η Μαρία Γιαγιάννου σκύβει διαρκώς με την ίδια ευαισθησία και λεπτότητα και αγάπη πάνω από τις λέξεις, τις δικές της και των άλλων, πάνω από τη ζωγραφική και τα εικαστικά, τα δικά της και των άλλων (κάνει υπέροχα σκίτσα και κάθε είδους μικροαντικείμενα τέχνης). Κι όπως σημειώνει η ίδια για τον Ελύτη, τις λέξεις της, εκτός των άλλων, «τις διαβάζουμε για να διώχνουμε τη συννεφιά».
ΥΓ. Εξαιρετική η ιδέα με το κουνελοφιδάκι στο εσώφυλλο!
Θάνος Κάππας

Ο Τρούφης το κουνελάκι ζει ευτυχισμένος με τη μαμά του που είναι πιλότος και το μπαμπά του που είναι κηπουρός. Στον υπέροχο κήπο του διασκεδάζει και μαθαίνει. Έχει ένα γραμματόδεντρο, ένα χρωματόδεντρο και ένα αριθμόδεντρο. Τους λείπει όμως ένα μουσικόδεντρο και έτσι ο Τρούφης ξεκινάει να πάει στην αγορά να φέρει τους κατάλληλους σπόρους. Τι παράξενους φίλους γνωρίζει στη διαδρομή και οι περισσότεροι χρειάζονται τη βοήθειά του! Ο Τρούφης εκτός από πολύ καλή καρδιά έχει και μια ιδιαιτερότητα στα αυτιά: γίνονται μια σκάλα ψηλή οπότε φωνάξει το μαγικό σύνθημα! Όταν όμως ο Τρούφης ολοκληρώσει την αποστολή του, θα χρειαστεί εκείνος βοήθεια. Θα βρεθεί άραγε κάποιος τότε για εκείνον;
Το νέο μας αναγνωστικό απόκτημα «Η Κουνελόσκαλα» είναι ένα βιβλίο που μας έχει κάνει μεγάλη εντύπωση. Η συγγραφέας του η Μαρία Γιαγιάννου κατάφερε να χωρέσει σε λίγες σελίδες πολλή φαντασία, ακόμα περισσότερα θετικά μηνύματα για τη ζωή, πέντε πασίγνωστες προσωπικότητες και κάτι… παράξενα εξωγήινα (ή γήινα, δεν ξέρουμε ακριβώς) πλασματάκια!
Η πολύ όμορφη εικονογράφηση του βιβλίου πλαισιώνει και αναδεικνύει υπέροχα το κείμενο. Αυτό με τη σειρά του μας προσκαλεί σε ένα απίθανο ταξίδι με τα φτερά της φαντασίας μας ολάνοιχτα. Μας προσκαλεί να φάμε μήλα με τον Νεύτωνα, να ζωγραφίζουμε με τη Φρίντα Κάλο, να σκαρφαλώσουμε ως τον ήλιο με τον Ελύτη, να ρεμβάσουμε τον ουρανό ξαπλωμένοι στον κήπο του Επίκουρου, να μαζέψουμε νότες από τη Σκάλα του Μιλάνου στην κορυφή της οποία τραγουδά η Μαρία Κάλλας.
Ένα πολύ μικρό παιδί παρακολουθεί τη δροσερή ιστορία ευχάριστα και ανυπομονεί να παίξει φιδάκι (κουνελάκι) στα μπροστινά σαλόνια του βιβλίου, ενώ ένα μεγαλύτερο παιδί αναζητά αμέσως στο παράρτημα τις επιπλέον πληροφορίες για τις προσωπικότητες που συνάντησε στην πορεία της ιστορίας.
Μου άρεσε που μέσα από το παραμύθι του Τρούφη τονίζονται με σαφήνεια τα μηνύματα της αλληλεγγύης, της ανιδιοτέλειας και της αλληλοβοήθειας ακόμα και σε καταστάσεις που μπορεί να μοιάζουν απίθανες, άπιαστες, ακατόρθωτες.
Ειρήνη Κούτμου

Η Μαρία Γιαγιάννου γράφει το πρώτο της παραμύθι για τον μικρό Τρούφη, «ένα κουνέλι θαυματουργό», που ζούσε με τη μαμά του και τον μπαμπά του και είχε μια μαγική δύναμη: μπορούσε να μεγαλώσει τα αυτιά του και να τα κάνει σκάλα! Έτσι και με στόχο να βοηθήσει τους γονείς τους να φυτέψουν ένα νέο δέντρο στον κήπο τους, θα περιπλανηθεί στον κόσμο και θα γνωρίσει μεγάλες προσωπικότητες που με το έργο τους σημάδεψαν στην εξέλιξη του πολιτισμού και της τεχνολογίας: τον Νεύτωνα, τη Φρίντα Κάλο, τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Επίκουρο, τη Μαρία Κάλας, αλλά και τα τερατάκια Τρελόσωστα, που μπορεί να μην άλλαξαν τον κόσμο, αλλά σίγουρα εμφανίζονται στις παιδικές ζωγραφιές και αλλάζουν τον δικό τους τρόπο να βλέπουν τα πράγματα.
Μαρία Σούμπερτ
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Η συγγραφέας μιλά για το βιβλίο της, στο livemedianews
Δείτε το εδώ.

«Η κουνελόσκαλα», το πρώτο παιδικό βιβλίο της Μαρίας Γιαγιάννου (Εκδόσεις Καλέντη, εικονογράφηση Κώστας Θεοχάρης) είναι ένα πρωτότυπο, δημιουργικό παραμύθι που προτείνεται ως μια τρυφερή επαφή του παιδιού με την ομορφιά και τις προκλήσεις της τέχνης και της γνώσης, αλλά και ως ένα κάλεσμα προς την ομαλή αυτονόμησή του. Ένα πρώτο ταξίδι αυτογνωσίας για το μικρό κουνέλι, τον Τρούφη, που θα μάθει όχι μόνο να βοηθάει, αλλά και ότι δεν χρειάζεται να ανεβαίνεις πάντα ψηλά για να είσαι ευτυχισμένος – η φιλία και η σοφία πατάνε γερά τα πόδια τους στη γη. Το βιβλίο ξεκινάει με ένα πρωτότυπο παιχνίδι και συνεχίζεται μέσα σε ένα σουρεαλιστικό κουνελοπεριβάλλον, με αεροπλάνα και… καρότα, γράμματα, χρώματα και αριθμούς και μαγικά αυτιά. Στην πορεία, εμφανίζονται ένας επιστήμονας, ο Ισαάκ, μια ζωγράφος, η Φρίντα, ένας ποιητής, ο Οδυσσέας, ένας φιλόσοφος, ο Επίκουρος και μια σοπράνο, η Μαρία. Μαζί τους και κάτι τερατάκια, τα Τρελόσωστα, που βοηθούν τον Τρούφη να λύσει το πρόβλημά του και βοηθούν μαζί με αυτόν και όλα τα παιδιά να φτιάξουν την πιο γερή και όμορφη σκάλα του κόσμου, βασισμένη στην αγάπη, στη φιλία και στις καλές τέχνες.
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Μια ιστορία για τη φιλία, την αυτοεκτίμηση και την αλληλεγγύη της Μαρίας Γιαγιάννου. Μια έξυπνη αναφορά σε σπουδαίες προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών μέσα από μια ιστορία γεμάτη φαντασία, τόλμη και αυτογνωσία. […] Μια πολύ δυνατή εικονογράφηση από τον Κώστα Θεοχάρη.
Ελένη Μπετεινάκη
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

«Η Κουνελόσκαλα» είναι το πρώτο παιδικό βιβλίο της Μαρίας Γιαγιάννου και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καλέντη σε εικονογράφηση του Κώστα Θεοχάρη. Αν ξέρετε τη Μαρία, μπορείτε να καταλάβετε πως δεν θα υπήρχε περίπτωση να μην έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, όπως σε όλα της τα κείμενα, είτε είναι μυθιστορήματα, είτε νουβέλες, είτε θεατρικά, είτε πεζοποιήματα, είτε αναρτήσεις στο blog της, τη Γραπτομηχανή της Μ. Αν δεν την ξέρετε, είναι μια ευκαιρία να τη γνωρίσετε!
Αυτή τη φορά γράφει, με τη φόρα και τη διαφορετική πνοή που της έχει δώσει η μητρότητα, ένα πρωτότυπο, δημιουργικό παραμύθι που προτείνεται ως μια τρυφερή επαφή του παιδιού με την ομορφιά και τις προκλήσεις της τέχνης και της γνώσης, αλλά και ως ένα κάλεσμα προς την ομαλή αυτονόμησή του. Ένα πρώτο ταξίδι αυτογνωσίας για το μικρό κουνέλι, τον Τρούφη, που θα μάθει όχι μόνο να βοηθάει αλλά και ότι δεν χρειάζεται να ανεβαίνεις πάντα ψηλά για να είσαι ευτυχισμένος – η φιλία και η σοφία πατάνε γερά τα πόδια τους στη γη. Το βιβλίο ξεκινάει με ένα πρωτότυπο φιδάκι [ξέρετε, το παιχνίδι με τις σκάλες και τα φίδια] και συνεχίζεται μέσα σε ένα σουρεαλιστικό κουνελοπεριβάλλον, με αεροπλάνα και… καρότα, γράμματα, χρώματα και αριθμούς! Α, και μ’ ένα ζευγάρι μαγικά αυτιά. Στην πορεία, εμφανίζονται στην ιστορία ένας επιστήμονας, ο Ισαάκ, μια ζωγράφος, η Φρίντα, ένας ποιητής, ο Οδυσσέας, ένας φιλόσοφος, ο Επίκουρος και μια σοπράνο, η Μαρία. Μαζί τους και κάτι τερατάκια, τα Τρελόσωστα, που γεννήθηκαν στο μυαλό της συγγραφέα και οφείλουν το όνομά τους στον Νίκο Καρούζο. Όλοι αυτοί μαζί βοηθούν τον Τρούφη να λύσει το πρόβλημά του και βοηθούν μαζί με αυτόν και όλα τα παιδιά να φτιάξουν την πιο γερή, την πιο σταθερή, την πιο όμορφη σκάλα του κόσμου, βασισμένη στην αγάπη, στη φιλία και στις καλές τέχνες.
Πελιώ Παπαδιά