Περίληψη
Η ζωή του γινόταν κάθε μέρα όλο και πιο δύσκολη. Από τη δουλειά του τον έδιωξαν γιατί ήταν διαφορετικός. Από τα μαγαζιά τον έδιωχναν γιατί ήταν διαφορετικός. Στις συγκοινωνίες δεν τον δέχονταν γιατί ήταν διαφορετικός. Οι φίλοι του έπαψαν να τον κάνουν παρέα γιατί ντρέπονταν που ήταν διαφορετικός. Κι αυτός ρωτούσε τον εαυτό του: Τώρα πρόσεξαν ότι είμαι διαφορετικός; Πρέπει να γίνω ένας ίδιος μες στους ίδιους;
Ένα αντιρατσιστικό παραμύθι, με θέμα το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, που μιλά στην καρδιά μας.
Βραβείο Εικονογράφησης 2007 από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Θεματολογία: Μετανάστευση | Ρατσισμός | Διαφορετικότητα, Ανθρώπινα Δικαιώματα
|
Έγραψαν για το βιβλίο
Τέτοιου είδους βιβλία μάς κάνουν πλουσιότερους ανθρώπους. 10 Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο νιώθω πολύ τυχερή που το ανακάλυψα. «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» των εκδόσεων Καλέντη είναι ένα βιβλίο που έχει την υπογραφή της Διεθνούς Αμνηστίας και μιλά στα παιδιά για τη διαφορετικότητα, τον ρατσισμό και το προσφυγικό ζήτημα με το τρυφερό κείμενο και τις υπέροχες εικόνες του Νικόλα Ανδρικόπουλου. Ο Πορφύριος με το πιο εμβληματικό από τα χρώματα, το κόκκινο, ξεχωρίζει ανάμεσα στους Ασπρικανούς. Το κόκκινο δέρμα του προκαλεί τον χλευασμό και την απομόνωσή του από τους συμπατριώτες του, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να μεταναστεύσει. Κανένα μέσο της προκοπής δεν τον δέχεται και αναγκάζεται να κάνει ένα δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι με μια τρισάθλια βάρκα διασχίζοντας τον ωκεανό. Μετά από πολλές περιπέτειες βρίσκεται σε μια χώρα όπου όλοι είναι κόκκινοι! Τι τύχη, σκέφτεται ο Πορφύριος, μέχρι που ανακαλύπτει πως ούτε οι κόκκινοι άνθρωποι τον θέλουν γιατί είναι ξένος και θα τους πάρει τις δουλειές. Στη φυλακή ο Πορφύριος γνωρίζει πολλούς πολύχρωμους ανθρώπους, όλοι έχουν περάσει παρόμοια βάσανα και κουβαλούν τις ίδιες αγωνίες. Με τον αναγκαστικό επαναπατρισμό, ο Πορφύριος αποφασίζει να βαφτεί λευκός για να γίνει αποδεκτός, μα αρκεί μια βροχή για να τον αποκαλύψει… Ο Νικόλας Ανδρικόπουλος έχει δημιουργήσει ένα βιβλίο διαμάντι. Έναν ύμνο στην ανάγκη του ανθρώπου να ζει σε κάποιο μέρος της γης με ασφάλεια, σεβασμό και αξιοπρέπεια. Η απομόνωση που βιώνει ο Πορφύριος, το κάθε είδους ενήλικο bullying, παρουσιάζει στα μάτια των παιδιών την αγωνία ενός ανθρώπου που είναι μόνος και φοβισμένος, όμως κρατάει αλώβητη στην ψυχή του την ακεραιότητα και την ηθική του. Ο ρατσισμός στήνει γιγάντιους τοίχους ανάμεσα στους ανθρώπους. Η διαφορετική εμφάνιση στο χρώμα του δέρματος (φυλετικός ρατσισμός) είναι το πρώτο στοιχείο που κάνει κάποιον να ξεχωρίζει από τον συντηρητικό του περίγυρο, είναι όμως μόνο η αρχή σε ένα κύμα μίσους και ξενοφοβίας. H «Χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» πριν την «καληνύχτα» «Ψάχνοντας την αποδοχή…» γράφει η Δώρα Ανδρεαδάκη Ένα βιβλίο όλο χρώμα! Άσπροι, κόκκινοι, κίτρινοι και μπλε άνθρωποι, με κοινό παρελθόν και κοινούς στόχους, ταξιδεύουν πάνω σε ένα καράβι για ένα καλύτερο μέλλον… «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» είναι ένα θαυμάσιο αντιρατσιστικό παραμύθι που πραγματεύεται το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και την ξενοφοβία. Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα και τις διαφορές που χωρίζουν τους ανθρώπους, ή μια ιστορία για τα κοινά σημεία, αυτά που ενώνουν τους κατοίκους του πλανήτη όπου κι αν ζουν. […] Ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο που μιλάει στις παιδικές ψυχές για δύσκολα θέματα: Η εικονογράφηση κάνει το βιβλίο ακόμα πιο προσιτό κι ενδιαφέρον για τα παιδιά, όπως και το κείμενο που είναι γραμμένο με χρώμα στη γραμματοσειρά, στα καίρια σημεία. |
