Ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο συζητάμε σήμερα που συνδυάζει δύο ζητήματα διαφορετικά μεταξύ τους, την ανομβρία στη γη και την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Χρησιμοποιώντας ως συνδετικό κρίκο το στοιχείο του νερού, η συγγραφέας Μαρία Μιχαηλίδου-Καδή κατασκευάζει μια τρυφερή ιστορία που άλλοτε μας συγκινεί κι άλλοτε μας προβληματίζει.
Χάρτινα καραβάκια έφτιαχνε ο Μάρκος με τον παππού του κι όταν έβρεχε, οι δύο μαζί τα έβαζαν να ταξιδέψουν στα κελαριστά ρυάκια. Όμως κάποτε ο παππούς έφυγε για πάντα και μαζί του χάθηκε το χαμόγελο της μαμάς του Μάρκου. Εκείνη την εποχή σταμάτησε και η βροχή. Ούτε σταγόνα πια δεν έπεφτε από τον ουρανό για χρόνια κι ο Μάρκος μάταια περίμενε να ταξιδέψουν πια τα καραβάκια του παππού του. Η δύναμη της αγάπης όμως και η ελπίδα των παιδιών για έναν καλύτερο κόσμο όλα μπορεί να τα αλλάξει.
Η συζήτηση γύρω από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Ευτυχώς όσο μικρά και αν είναι τα παιδιά, μπορούν και καταγράφουν μέσα στην ψυχούλα τους τα πρόσωπα που τα αγκάλιασαν, που έπαιξαν, τραγούδησαν, γέλασαν μαζί τους και κρατούν γι’ αυτά μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους. Ακόμα κι αν η εικόνα με τα χρόνια γίνει λίγο πιο θολή, νερομπογιά που ανακατεύονται με τη βροχή, η ανάμνηση της αγάπης μένει πάντα ανεξίτηλη.
Η μητέρα συγκρατούσε τα δάκρυά της για να μην επηρεάσει το παιδί. Τι όμορφος και συγκινητικός παραλληλισμός, όταν μαζί με τις πρώτες στάλες της βροχής, μετά από τόσα χρόνια ανομβρίας, η μαμά του μικρού δακρύζει. Η βροχή που πέφτει από τον ουρανό, η ευχή του μικρού Μάρκου δηλαδή, έφερε στο τέλος τη χαρά, την αισιοδοξία και την υπενθύμιση της φυσικότητας του κύκλου της ζωής στους ανθρώπους.
Στο βιβλίο αυτό λάτρεψα περισσότερο τη σοφία των παιδιών, τη συναισθηματική νοημοσύνη που βρίσκεται στα ύψη, τους διακριτικός συμβολισμούς και το χαμόγελο που χτίζει όμορφες αναμνήσεις που δεν σβήνουν με την απουσία. Το νερό έχει πάντα κάτι το εξαγνιστικό…
Ειρήνη Κούτμου

O Mαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου

Η Μαρίνα Μιχαηλίδου-Καδή φτιάχνει μια αφαιρετική, ατμοσφαιρική ιστορία όπου το συναίσθημα κυλά υποδόρια και το ζήτημα της ξηρασίας θίγεται χωρίς διδακτική διάθεση, συνδεόμενο αθόρυβα όσο και τρυφερά με τη μνήμη, που συντηρείται ολοζώντανη στα παιχνίδια, στις συνήθειες και στις αξίες που έχουν κληροδοτήσει στους ήρωες του βιβλίου οι παλιότερες γενιές. […] Η Ρένια Μεταλληνού μάς χαρίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα εικονογράφηση […].
Eλένη Γεωργοστάθη, συγγραφέας

Σε εξαιρετική εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού, κυκλοφόρησε το 2017 και είναι από τα πιο όμορφα βιβλία για παιδιά που έχουμε διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Οι σελίδες του βιβλίου ξεχειλίζουν από τρυφερότητα και οικολογικά μηνύματα μέσα από την ιστορία του Μάρκου.
Θεοδόσιος Π. Βαφειάδης

Μια ιστορία τρυφερή πολύ. Μια ιστορία που ’ναι γεμάτη αγάπη, αναμνήσεις, θλίψη ανάκατη με χαρά, υπομονή, επιμονή, δάκρυα και λύτρωση. Μια ιστορία της Μαρίνας Μιχαηλίδου-Καδή, που μαθαίνει σε όλους να μοιράζονται τη θλίψη, την απώλεια, να προχωρούν, να μιλούν, να ελπίζουν και να θυμούνται μόνο τα όμορφα, τα σπουδαία. Μια ιστορία φιλίας και αγάπης προς τον παππού και τη γιαγιά που έχουν φύγει αλλά είναι πάντα δίπλα μας, όσο τους κουβαλάμε μέσα μας. Μια ιστορία που μιλεί για το πολυτιμότερο αγαθό, το νερό και τον σεβασμό μας στη φύση. Μια ιστορία που θα σας συγκινήσει και θα γεμίσει σκέψεις για χίλια δυο κάθε παιδί. Εικονογραφημένη καταπληκτικά από τη Ρένια Μεταλληνού, πολύ ζωντανά και όμορφα, όπως της ταιριάζει.
Για τις χάρτινες βαρκούλες της ζωής μας που πρέπει να μη μένουν αταξίδευτες, να προχωρούν, να περνάνε , και ας τις αγαπάμε πολύ…
Ελένη Μπετεινάκη