Περίληψη
Με την Ελένη Σβορώνου και το βιβλίο της «Λόρδος Βύρων και Έλγιν» ξεκινά η σειρά Μικρές ιστορίες για Μεγάλα γεγονότα.
Η εκδοτική αυτή ενότητα είναι στραμμένη στους νεαρούς αναγνώστες και φιλοξενεί κείμενα με λογοτεχνική αφήγηση. Η «εστία» τους είναι ένα πραγματικό γεγονός, ένα μικρό ίσως επεισόδιο, κάποια πτυχή της Ιστορίας, που οδηγεί στη μεγαλύτερη εικόνα της εποχής, των ιστορικών προσώπων και των πράξεών τους.
Θεματολογία: Βιβλία για την Επανάσταση του ’21 & τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, Mυθοπλασία & Ιστορία – Προσωπικότητες
Δελτία τύπου
Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Βιβλίο εν-δράσει & εν-τάξει: Δείτε εδώ ιδέες για δημιουργική αξιοποίηση στην τάξη.

Ξεφυλλίζω το βιβλίο
|
Έγραψαν για το βιβλίο
Υπέροχο βιβλίο, περιεκτικό, συναισθηματικά φορτισμένο, ιστορικό και καλαίσθητο. Διαδικτυακό σεμινάριο για εκπαιδευτικούς με θέμα «Το 1821 μέσα από τα βιβλία για παιδιά» – Αναγνώσεις, παιδαγωγικές δραστηριότητες με τη Μαρίζα Ντεκάστρο και την Ελένη Σβορώνου. Δράση φιλαναγνωσίας βασισμένη στο βιβλίο «Λόρδος Βύρων και Έλγιν», από τους μαθητές της Γ’ τάξης του 3ου Γυμνασίου Αγίων Αναργύρων – Υπεύθυνη καθηγήτρια: Βασιλική Μπαλάση Οι Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, άρθρο της Βασιλικής Τζόκα Εργασίες των μαθητών του 2oυ Γυμνασίου Αιγίου, βασισμένες στο βιβλίο «Λόρδος Βύρων και Έλγιν» Δημιουργική αξιοποίηση του βιβλίου από τους μαθητές της Δ’2 τάξης – Α’ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Δημοτικό Εκάλης Η Ελένη Σβορώνου, μέσω της μετόπης από τον Παρθενώνα που αφηγείται τα γεγονότα, φωτίζει μια άγνωστη και τραγική σύμπτωση: ο λόρδος Βύρων, επιστρέφοντας από το πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα το 1811, συνταξιδεύει με ένα μικρό μέρος από τα κλοπιμαία της Ακρόπολης! Ναι, ο ποιητής που σοκαρίστηκε με τη δήωση των μαρμάρων σε τέτοιο βαθμό που έγραψε την «Κατάρα της Αθηνάς», ήταν εν αγνοία του στο ίδιο πλοίο με τις ασυνόδευτες αρχαιότητες! Θα ανακαλύψει άραγε το λαθραίο φορτίο για να το σώσει; Πώς μπορεί να πείσει την ανθρωπότητα να ενδιαφερθεί για την ιεροσυλία του Έλγιν; Η ιδέα της ταυτότητας του αφηγητή είναι αξιέπαινη: είναι ένας Λαπίθης από το σύμπλεγμα της μάχης με τους Κένταυρους και σχολιάζει τα πάντα, ειδικά από τη στιγμή που ξέρει πως συνταξιδεύει με τον Βύρωνα, στον οποίο πιστεύει και ελπίζει να τον σώσει από τα χέρια του Έλγιν που τον περιμένουν, τραγουδώντας γι’ αυτήν την καταστροφή στα πέρατα του κόσμου. Η συγγραφέας είναι κοφτή και δε μαλακώνει τον απόηχο των γεγονότων: «…μαύρο φορτίο, παράνομο, ντροπή του κόσμου» χαρακτηρίζει τα λάφυρα που μεταφέρει στ’ αμπάρια του το «Ύδρα» του βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού. Ο λυρισμός του κειμένου με έκανε να δακρύσω: «Αυτήν εδώ δα τη στιγμή δεν ξεψυχά ένας απλός Λαπίθης από το χτύπημα ενός Κενταύρου. Ο Άνθρωπος και ο πολιτισμός του είναι που ψυχορραγεί από τη βαρβαρότητα» (σελ. 22). Μαθαίνουμε λοιπόν για την ιστορία των Λαπίθων, για την αρχαία Ελλάδα του Παρθενώνα, για τη φιλοσοφία που διέπει το πνεύμα του ελληνισμού κι ας πέρασαν τόσοι κατακτητές από την πλάτη του, για τον Βύρωνα και τον Έλγιν, τον τρόπο σκέψης τους, τη ζωή τους, για τα κινήματα της Ευρώπης που ξύπνησαν συνειδήσεις από κάποιους «μυστικούς ονειροβάτες» ώστε να δημιουργήσουν ανεξάρτητα κράτη και φυσικά ν’ ανάψουν το πολυπόθητο φιτίλι για την ελεύθερη Ελλάδα, καθώς και για το κίνημα που γεννήθηκε από κάποιους περιηγητές που φρόντιζαν τα όμορφα αγάλματα να περιέρχονται στα χέρια τους. Τρυφερά λόγια δείχνουν συντομευμένα και μεστά τις αντιλήψεις που άλλαξαν με το πέρασμα των αιώνων, την έλλειψη παιδείας, τη λειψανδρία μιας και οι σύζυγοι, οι γιοι, οι πατεράδες έχουν καταφύγει στα βουνά για να πολεμήσουν τον Τούρκο κατακτητή και πολλά άλλα, δοσμένα με τη γνωστή αγάπη της συγγραφέως. «Λόρδος Βύρων και Έλγιν» στις Χρυσές Λίστες για το 2021 της ELNIPLEX – κατηγορία: Γνώσεων Η δημιουργική «συνομιλία» της Δ1 τάξης του Α’ Αρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικού Σχολείου Εκάλης με την Ελένη Σβορώνου Aφιέρωμα του Taλκ/talcmag.gr «Επανάσταση… στο παιδικό βιβλίο» – Η Ελένη Σβορώνου μιλά για το βιβλίο της «Λόρδος Βύρων και Έλγιν», 3:30:26 Το βιβλίο «Λόρδος Βύρων και Έλγιν» εγκαινιάζει τη σειρά Μικρές Ιστορίες για μεγάλα Γεγονότα των εκδόσεων Καλέντη που φιλοξενεί κείμενα όπου η λογοτεχνική αφήγηση πηγάζει από μια μικρή πτυχή της ιστορίας για να φωτίσει τη γενικότερη εικόνα μιας εποχής και των πρωταγωνιστών της. Συνεχίζω το οδοιπορικό με ένα βιβλίο-κόσμημα. Η ιστορία των μαρμάρων του Παρθενώνα όπως την «έζησε» και μας την εξιστορεί ο Λαπίθης (πρόσωπο μυθολογίας που εικονίζεται να πολεμάει τον Κένταυρο) τον Απρίλιο του 1811, κατά τη μεταφορά του στην Αγγλία. Τι να πρωτοπώ γι’ αυτό το βιβλίο και για το πόσο φροντισμένο είναι. Πιάνοντάς το στα χέρια μου, ένιωσα ότι πρόκειται για συλλεκτικό κομμάτι, από αυτά τα κλασικά, σκληρόδετα, σε όχι τόσο μικρό αλλά ούτε και μεγάλο μέγεθος, που θέλουν – τους αξίζει μια περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη. Τόσο το βιβλίο με την κάθε του λεπτομέρεια στο στήσιμο όσο και η ιστορία και ο τρόπος της έχουν μεγάλη αρχοντιά. Όπως γράφει η Βασιλική Τζόκα, «κάθε σελίδα κουβαλά το βάρος του χρόνου, της εποχής αλλά και του χρόνου που αφιερώθηκε για τη φροντίδα του». Δικαίως τραβάει κάθε βλέμμα επάνω του! Μια έκδοση κόσμημα, χαρτόδετη με κουβερτούρα, που ίσως μοιάζει με τα βιβλία που μετέφεραν στις βαλίτσες τους οι δύο λόρδοι όταν βρέθηκαν στην Ελλάδα: ο οραματιστής Βύρων και ο κλέφτης Έλγιν. Η Ελένη Σβορώνου φαντάστηκε τον Βύρωνα να συνταξιδεύει με το μαύρο φορτίο, τα μάρμαρα, του Έλγιν. Το περιστατικό είναι αληθινό. Με αυτή την ευκαιρία έστησε μια υπόθεση που μιλάει για τα γλυπτά και τις αντιθετικές προσωπικότητες των δυο μέσα από τα λόγια ενός Λαπίθη, από τις μετόπες του Παρθενώνα, που εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο. Οι χιουμοριστικές εικόνες του Φίλιππου Φωτιάδη είναι απολαυστικές καθώς ξεφεύγουν από την κλασική σοβαροφάνεια. Ένα βιβλίο (γνώσεων) που συνδυάζει επιδέξια λογοτεχνία και γνώση. Η γλαφυρή, μελαγχολική αφήγηση, το τέχνασμα της πρωτοπρόσωπης αφήγησης ενός Λαπίθη μιας εγκλωβισμένης στο αμπάρι μετόπης, το συνεχές ταξίδι στο χρόνο που φανερώνει πως έφτασε η Ελλάδα από την εποχή των γλυπτών σε αυτήν της αρπαγής τους από τον Έλγιν, η λυρική ατμόσφαιρα που αποπνέει κάθε σελίδα, οι γνώσεις που φανερώνονται αρμονικά και αβίαστα προϊούσας της αφήγησης και ιδίως η έξυπνη αντιπαραβολή δύο Βρετανών λόρδων που υπηρέτησαν διαμετρικά αντίθετες αξίες, που στάθηκαν ο ένας με το σπαθί και την πένα στο χέρι και ο άλλος με τα ξύλινα κιβώτια στο σκοτάδι. Αυτή η έντεχνη σύγκριση των δυο, ήδη από τον τίτλο, πάνω σε ένα καράβι που μεταφέρει τα τελευταία γλυπτά της Αττικής γης προς την Μ. Βρετανία, μεταφέρει, πιστεύω, και έναν άφατο συμβολισμό της αέναης μάχης του καλού και του κακού, των αντίρροπων δυνάμεων που πονούν και ξεπονούν, που παφλάζουν πότε δω και πότε κει το καράβι Ελλάδα ή όποιο άλλο καράβι, μικρό όσο ένας άνθρωπος ή μεγάλο σαν ανθρωπότητα. Κι αυτό το παιχνίδι ισορροπίας των δυο πάνω στο κινητό αντίβαρο του κανόνα του ζυγού είναι η ιστορία της Ελλάδας από παλιά, συνοψισμένη στο πρόσωπό τους και την παρουσία τους σε εκείνο το καράβι. Ελένη Σβορώνου: «Όταν ο λόρδος Βύρωνας συνταξίδευε με τα κλοπιμαία…» |