Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων, σε συνεργασία με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδας, διοργανώνει πρόγραμμα φιλαναγνωσίας και δημιουργικής απασχόλησης για εκπαιδευτικούς και μαθητές της Α/θμιας Εκπαίδευσης, με αφορμή το βιβλίο «Γιαννούλης Χαλεπάς – Παραμύθι από μάρμαρο» της Μαριάννας Κουμαριανού.
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Με γραφή λυρική, γεμάτη νοσταλγία, η συγγραφέας ξετυλίγει το νήμα της ζωής του Γιαννούλη Χαλεπά, με τον τρόπο που ένα ποτάμι ξετυλίγεται καθώς ξεμακραίνει από την πηγή του και μας επιτρέπει να σταθούμε στις αφηγηματικές της όχθες και να παρακολουθήσουμε το διάβα του: η γέννηση στην Τήνο, η μαθητεία στο μάρμαρο δίπλα στον πατέρα, οι πρώτες ενστάσεις της οικογένειας, η μετακόμιση στην Αθήνα, η Σχολή Kαλών Τεχνών, η υποτροφία στη Γερμανία, η αναγνώριση, μα και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε εκεί, τα σπουδαία έργα, ο ανεκπλήρωτος έρωτας, τα γλυπτά που τον βασάνισαν, η ψυχική κατάρρευση, τα χρόνια στα ψυχιατρεία, η λύτρωση και τα τελευταία χρόνια, τα γεμάτα δημιουργία και οικογενειακή θαλπωρή.
Αγγελική Ευσταθίου, paidikavivlia.blogspot.com

Τον Αύγουστο του 1851 γεννιέται στην Τήνο ο Γιαννούλης Χαλεπάς, ο «Έλληνας Ροντέν». Κι από τα στενοσόκακα της Τήνου και της Νεάπολης των Εξαρχείων, το βιβλίο της Μ. Κουμαριανού μάς συστήνει εκείνον που με την πέτρα, το ξύλο, το μάρμαρο και τον πηλό προσπάθησε να κάνει την ομορφιά αιώνια. Ένα βιβλίο που δείχνει την ακατάλυτη σχέση του ανθρώπου με τον τόπο. Γιατί σε αυτόν τον τόπο, το φτιαγμένο από βράχο, που νυχθημερόν ακούς τον ήχο του μαντρακά να μετρά το χρόνο, ο Χαλεπάς, παιδί ακόμα, άρχισε να σμιλεύει τα δικά του παραμύθια. Αυτός που η νοσηλεία του στο ψυχιατρείο, η περιθωριοποίηση, οι διαταραγμένες σχέσεις με τους γονείς του είναι τα μοτίβα της ζωής του.
Ο λόγος της Μ. Κουμαριανού προσδίδει στην αφήγηση ροή και προσωπικό ύφος. Πλαστικός, εύηχος, σχεδόν ποιητικός (με μικρές δόσεις ομοιοκαταληξίας να παρεισφρέουν στην αφήγηση), γεμάτος συναισθηματικές αποχρώσεις, δίνει χρώμα και ομορφιά στα πράγματα. Η γλώσσα λυρική, γεμάτη μεταφορές, επίθετα και επαναλήψεις πλάθει ζωντανές εικόνες. Στη γραφή της είναι ευδιάκριτη η τρυφερότητα με την οποία προσεγγίζει το μεγάλο γλύπτη αλλά και η αγάπη της ίδιας για την Τήνο.
Στις σελίδες του βιβλίου, με πυκνή αφηγηματική ροή, οι νεαροί αναγνώστες θα παρακολουθήσουν τη ζωή του κοσμοκαλόγερου της γλυπτικής, από τον Αύγουστο του 1851 ως το Σεπτέμβρη του 1938. Από μικρό παιδί, βουτηγμένος στη σκόνη του λευκού μαρμάρου, θα δείξει το ταλέντο του. Γεννημένος για να σμιλεύει τον κόσμο της φαντασίας και των ονείρων, θα αρνηθεί να υποταχτεί στην πατρική επιθυμία «να μάθει την τέχνη να βγάζει λεφτά, να γίνει έμπορος». Και δε θα είναι η πρώτη φορά που θα συνειδητοποιήσει πως η αγάπη, μερικές φορές, μπορεί να καταστρέψει τα όνειρα. Ο Χαλεπάς, που η ζωή του υπήρξε χαλεπή, θα φοιτήσει στην ΑΣΚΤ της Αθήνας, θα κερδίσει μια υποτροφία για τη Γερμανία, θα ερωτευτεί, θα γίνει αντικείμενο θαυμασμού αλλά και χλεύης. Ο πατέρας του θα τον κλείσει στο ψυχιατρείο, η μάνα του θα του στερήσει ό,τι περισσότερο αγαπά, την τέχνη του –γιατί για κείνη είναι συνώνυμο της κατάρας–, θα βόσκει πρόβατα και θα περπατά στους αναβαθμούς, ακούγοντας όσα οι άνεμοι και τα σύννεφα του ψιθυρίζουν. Κι όμως. Η μοναξιά, το στίγμα του τρελού, η σιωπή θα γίνουν το εργαστήριο από όπου θα ξεπηδήσουν η Κοιμωμένη, η Φιλοστοργία, η Μήδεια. Ο μπαρμπα-Γιαννούλης μόνο στο τέλος της ζωής του θα βρει ό,τι χρόνια αποζητούσε: πηλό και μάρμαρο για να σμιλεύει κι αγάπη για να θρέφεται.
Ο Φ. Φωτιάδης, με λιτά, ασπρόμαυρα σχέδια, συμπλέκοντας το παραδοσιακό με το σύγχρονο, το μοντέρνο με το κλασσικό εικονοποιεί το σκηνικό και την ιστορία. Ένα σύντομο χρονολόγιο στο τέλος του βιβλίου εντάσσει την αφήγηση στη μεγαλύτερη εικόνα της εποχής. Το βιβλίο της εξαιρετικής σειράς «Μικρές ιστορίες για Μεγάλα γεγονότα», των εκδόσεων Καλέντη, είναι ένα ταξίδι ανάμεσα στον παρόντα χρόνο και στο παρελθόν, όπου η Ιστορία με τη Λογοτεχνία συνοδοιπορούν, με τον δικό τους τρόπο. Ένα εξαιρετικό βιβλίο γνωριμίας των παιδιών με έναν σπουδαίο γλύπτη, με αυτόν «που ζέσταινε το παγωμένο μάρμαρο κι έπλαθε μ’ αυτό τα όνειρά του».
Κατερίνα Ζαμαρία, εφημερίδα Η ΑΥΓΗ

Μια ευτυχής συγκυρία έφερε στα χέρια μου «Το παραμύθι από μάρμαρο». Ένα παραμύθι απόλυτα ταιριασμένο σε πλαστικότητα και ζωντάνια με τα γλυπτά του Γαννούλη. Μέσα από τις μικρές στακάτο φράσεις του θαρρούμε ότι ακούμε και πάλι τον ήχο από τον μαντρακά του και μέσα από την ομορφιά της ποίησής του με τις κρυμμένες πού και πού ρίμες του, απολαμβάνουμε τις αιθέριες καμπύλες των μορφών των έργων του.
Η ανάγνωσή του, που δεν σταματάει στη μία φορά, μας θεραπεύει δείχνοντάς μας εκείνα που μας δένουν και κείνα που μας λύνουν… Ταυτόχρονα μας ταξιδεύει, με βάση τη δύσκολη ζωή του ήρωα και την τέχνη της υπομονής, που είναι πιστή στο όνειρο, που τόσο καλά εκείνος κατείχε, σε έναν κόσμο που, αν κι αληθινός, μοιάζει μαγικός: Αφού η ελπίδα είναι γεμάτη καλοσύνη, το τέλος μπορεί να γίνει αρχή, ο χαμένος χρόνος σπουδή κι ευλογία κι η τύχη είναι με το μέρος του δίκιου…
Δεν σας μίλησα παρά με λόγια του βιβλίου για να σας δείξω την ποιότητά του.
Φωτεινή Μυλωνά, συγγραφέας

Η συγγραφέας αναλαμβάνει να δείξει στους  μικρούς αναγνώστες πώς η ομορφιά και η παράδοση ενός τόπου σμιλεύει την ψυχή ενός καλλιτέχνη. Πώς οι  παραμυθένιοι τόποι γεννούν ανθρώπους που η ζωή τους μοιάζει με παραμύθι και το έργο τους γράφει ιστορία.
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Δραστηριότητες αξιοποίησης του βιβλίου από την εκπαιδευτικό Στέλλα Σαρικά
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.

Αν κάτι μου τράβηξε την προσοχή στον Χαλεπά όμως, πέρα από το ίδιο το θέμα, είναι ένα συναίσθημα αγάπης που βγαίνει από όλες τις ρωγμές της αφήγησης. Αγάπη για την Τήνο, αγάπη για τα παραμύθια, αγάπη για την Τέχνη και για τους καλλιτέχνες. Και είναι αυτό ένα απαραίτητο συστατικό για να χτιστεί μια ιστορία, είτε απευθύνεται σε παιδιά είτε σε ενήλικες.
Φώτης Δούσος

Στο βιβλίο της «Παραμύθι από μάρμαρο» η Μαριάννα Κουμαριανού προσεγγίζει με νοσταλγία και ενσυναίσθηση τη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά. Σαν παραμύθι η ποιητική γραφή της ενισχύεται από τις εικόνες του Φίλιππου Φωτιάδη και σκιαγραφεί την προσωπικότητα του ιδιόμορφου καλλιτέχνη, τις δημιουργικές περιόδους του αλλά και τις άλλες που αποστερημένος από την τέχνη του περνούσε τα δικά του Πάθη. Το βιβλίο διαβάζεται πολύ ευχάριστα και μάλιστα σας προτρέπω να το διαβάσετε μαζί με τα παιδιά σας. Θα διδαχθείτε, θα γοητευθείτε και θα συγκινηθείτε μέσα από την απίστευτη ιστορία του δικού μας Ροντέν, του σπουδαίου Γιαννούλη Χαλεπά.
Ειρήνη Κούτμου

Αν το στοίχημα είναι να γνωρίσεις διαστάσεις της προσωπικότητας του Χαλεπά, η συγγραφέας το κερδίζει. Στα κατά βάση βιβλία γνώσεων αυτός είναι ο πυρήνας. Ωστόσο, νομίζω ότι η φροντισμένη, λυρική γλώσσα, εμποτισμένη από εσωτερικές σκέψεις της συγγραφέα και πλήθος εικόνων που ανασηκώνουν λίγο την εποχή και ξεθαμπώνουν τις θολές μας γνώσεις για τον κόσμο του Τήνιου γλύπτη, είναι εξίσου σημαντικό στοίχημα. Αν οι Έλληνες συγγραφείς είναι γλωσσόπληκτοι και θεωρούν δευτερεύουσα την ιστορία τους και την πλοκή τους, εν προκειμένω έχουμε μια ισορροπία μεταξύ της ιστορίας (που τη γνωρίζουμε, δεν μας αιφνιδιάζει) και της γλώσσας, όπου κανένα δεν επιβάλλεται στο άλλο, καθιστώντας το άνισο. Κάπως έτσι, μαζί με τα ασπρόμαυρα σκίτσα από τα απομεινάρια μιας ζωής και μιας μέρας του Χαλεπά από τον καλλιτέχνη Φίλιππο Φωτιάδη που τόσο ταιριαστά αναδύονται στις σελίδες, έχουμε ένα βιβλίο που γεύεσαι και χαίρεσαι∙ με τον τρόπο που συστήνει τον Έλληνα γλύπτη –και– στα παιδιά, με τον τρόπο που κουνά τη ζωή του σαν φιγούρα σε θέατρο σκιών πίσω από το φωτισμένο πανί.
Απόστολος Πάππος, elniplex.com

Ένα εξαιρετικό βιβλίο αφιερωμένο στον κοσμοκαλόγερο καλλιτέχνη, αυτόν που χάρισε στο ελληνικό κοινό, και όχι μόνο, λίγη από την αγάπη για την τέχνη του με μεράκι, ζήλο και πάθος σπάνια για την εποχή μας. Το βιβλίο, γραμμένο με τόση τρυφερότητα από τη Μαριάννα Κουμαριανού και φιλοτεχνημένο με υπέροχες εικόνες από τον εξαιρετικό Φίλιππο Φωτιάδη, φέρνουν το ελληνικό κοινό κοντά στην ιδιοφυΐα που ονομάζεται Γιαννούλης Χαλεπάς, μία μορφή της ελληνικής σκηνής μέχρι και σήμερα αξεπέραστη.
Γιάννης Αντωνιάδης, bookfeed.gr

Οι Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, άρθρο της Βασιλικής Τζόκα
Δείτε το δημοσίευμα εδώ.